W psim odbycie znajdują się dwa małe gruczoły, które wydzielają oleistą substancję o charakterystycznym zapachu. Pomaga to innym psom odróżnić, czy dane zwierzę jest przestraszone czy też chce się bawić. Są to gruczoły odbytowe Twojego psa są bardzo istotną częścią jego ciała, ponieważ pełnią ważną funkcję, którą opisano poniżej. Chociaż jest to część, którą najczęściej zaniedbujemy, w tym artykule podpowiemy, dlaczego powinieneś o nie zadbać i jak to są gruczoły odbytowe i gdzie się znajdują?Gruczoły odbytowe to dwie małe “torebki”, które znajdują się w odbycie psa. Ich zadaniem jest uwalnianie substancji oleistej, która pachnie bardzo podobnie do kału Twojego zwierzęcia. To także rodzaj odchodów, więc gruczoły Twojego psa zawsze powinny być gruczołów odbytowych służy jako sposób komunikowania się z innymi psami. Jej zapach może na przykład informować inne psy o gotowości do zabawy, współżycia lub odczuwaniu zdarza się, że gruczoły są ciągle wypełnione tą substancją i pies nie może pozbyć się problemów z trawieniem. Powoduje to ból w okolicy brzucha zwierzęcia. Ponadto mogą pojawić się inne objawy, takie jak gorączka, brak apetytu lub utrata zainteresowania widzisz, chociaż są one małe, gruczoły odbytowe Twojego psa mogą powodować poważne problemy. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć jak o nie może powodować problemy?Kiedy gruczoły odbytowe Twojego psa są ciągle pełne, to dlatego, że zwierzę straciło naturalną zdolność do ich opróżniania. Wtedy zaczniesz zauważać, że Twój pies wlecze się po ziemi, próbując przycisnąć odpowiedni obszar, aby pozbyć się bólu. Zobacz także: Zwierzę – niezawodny ratownik ludzkich duszMoże także często i intensywnie lizać swój odbyt lub obsesyjnie gonić za ogonem. Jedynym celem tego typu ruchów jest złagodzenie bólu i próba naturalnego opróżnienia z gruczołami odbytowymi Twojego psa mogą być spowodowane złym odżywianiem lub niezrównoważoną dietą. Przyjrzyj się dokładnie temu co je Twój pies i czy któryś z produktów mu nie radzić sobie z problemami z gruczołami odbytowymi Twojego psa?Kiedy u Twojego psa nagromadzi się zbyt dużo płynu w gruczołach, musisz pomóc mu w ich opróżnieniu. Jeśli nie chcesz iść do weterynarza, możesz to zrobić samodzielnie w domu. Aby to zrobić, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami: Dowiedz się od profesjonalisty, jak to poprawnie zrobić. Zapytaj weterynarza, jak przeprowadzić opróżnianie gruczołów i nie spiesz się, dopóki nie zrozumiesz wszystkich kroków, jakie powinieneś wykonać. Oboje musicie być spokojni. Zarówno Ty, jak i Twój pies, musicie być zrelaksowani i znajdować się w otoczeniu, w którym panuje spokój i brak jest rozpraszających bodźców. Zlokalizuj gruczoły swojego psa. Pierwszą rzeczą jest próba odnalezienia gruczołów odbytowych u Twojego psa. Rób to bez pośpiechu i bez gwałtownych ruchów. Podczas tej czynności rozmawiaj z psem i głaskaj go, aby zwierzę nie czuło strachu. Kiedy już znajdziesz gruczoły odbytowe i zobaczysz, że są pełne, załóż rękawiczki i ściśnij je po obu stronach, tak jak podczas wyciskania pryszczy. Nie zapomnij podłożyć ręcznika lub szmatki pod zwierzę, aby nie poplamić podłogi, gdy wyleje się płyn. Daj psu nagrodę. Jeśli uważasz, że choć było to konieczne, ale nieprzyjemne dla Ciebie, zapewniamy Cię, że dla Twojego psa było to jeszcze mniej przyjemne. Z tego względu zasługuje na nagrodę. Jest to krok, o którym nie wolno zapomnieć. Pamiętaj, że Twój pies jest żywą istotą, która polega na Tobie. Dlatego musisz być świadomy wszelkich problemów, jakie może mieć i robić wszystko, co możliwe, aby je rozwiązać.
Rokowania i powikłania nowotworu prostaty. Rokowanie raka prostaty zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz stanu ogólnego pacjenta. Do najczęstszych powikłań leczenia raka stercza należą: zaburzenia wzwodu, nietrzymanie moczu, krwiomocz, krwawienie z odbytnicy. obniżenie libido, ginekomastia.
Psy w wieku podeszłym częściej chorują na nowotwory i niestety choroba ta, a nie sama starość są powodem odejścia naszego psa lub eutanazji. Skutki obecności nowotworu zależą od jego rodzaju, sposobu szerzenia się i zaawansowania procesu. Skutki miejscowe spowodowane są obecnością guza i naciekaniem sąsiednich tkanek. Rozrost guza może powodować miejscowe zmiany niedokrwienia (zawał, martwica), ucisk naczyń chłonnych (obrzeki), niedrożność przewodu pokarmowego, czy moczowego. Guzy klatki piersiowej powodują zaburzenia oddychania (duszności) i zaburzenia pracy serca. Do ogólnoustrojowych skutków należy wyniszczenie (kacheksja), niedokrwistość, dość często pojawia się gorączka. Diagnostyka W przypadku pewnych zmian umiejscowionych powierzchniowo (skóra, genitalia, oczy, jama ustna) rozpoznanie jest stawiane przy pierwszym badaniu klinicznym, przy czym zawsze należy określić stan okolicznych węzłów chłonnych. Procesy powierzchowne ułatwiają badania cytologiczne, bądź h-p wycinka ze zmiany. W razie podejrzenia nowotworu narządowego konieczne są badania obrazowe tj. Badanie RTG, tomografia komputerowa - jeśli trzeba badanie endoskopowe - głównie w problemach dotyczących przewodu pokarmowego, czy laryngologicznych, badania morfologiczne, biochemiczne i immunologiczne krwi. Stopień zaawansowania klinicznego choroby nowotworowej cała onkologia opiera na skali T (tumor) N - (węzły) M (metastases przerzuty). 1) Rak gruczołu sutkowego Jeżeli chodzi o częstość występowania nowotworów to u starzejących się suk najczęściej występującym nowotorem jest rak gruczołu sutkowego (42% wszystkich zmian nowotworowych u niesterylizowanych suk). Średnia wieku suk z rozpoznanym guzem gruczołu sutkowego wynosi 9-11 lat. Do ras psów szczególnie predysponowanych do rozwoju guzów gr. sutkowego należą jamniki, pudle, owczarki niemieckie, maltańczyki. W krajach, w których stosuje się sterylizację młodych suk, częstość występowania nowotworów sutka wyraźnie się zmniejszyła. Natomiast u niesterylizowanych suk długotrwałe stosowanie progestagenów w celach antykoncepcyjnych zwiększa ryzyko nowotworów gr. sutkowego. Raki i gruczolaki w większości przypadków dają przerzuty drogą naczyń chłonnych, tak więc ogniska wtórne stwierdza się w okolicznych węzłach chłonnych pachowych lub pachwinowych. Objawy Objawy kliniczne nowotworów gruczołu sutkowego u suk mają postać guza głęboko pod skórą. Szybki wzrost świadczy najczęściej o złośliwym charakterze zmian. Guz jest na ogół słabo odgraniczony, nieprzesuwalny, często ulegający rozpadowi lub owrzodzeniu. W takim stadium pojawiają się objawy ogólne - apatia, brak apetytu, chudnięcie a w razie przerzutów do płuc - duszność, łatwe męczenie się. Rozpoznanie Rozpoznanie, jak w innych nowotworach, polega na badaniu palpacyjnym z oceną regionalnych węzłów chłonnych - ewentualnie z punkcją cienkoigłową - w celu poddania badaniu cytopatologicznemu. U każdego pacjenta z rozpoznanym guzem gruczołu sutkowego konieczne jest badanie rentgenowskie płuc - co pozwala wykryć drobne zmiany ogniskowe (poniżej 1 cm) w płucach. Ostateczne rozpoznanie jak zawsze w onkologii stawia się na podstawie badania hist-pat wycinki z guza lub badaniu h-p całego wyciętego operacyjnie guza. Leczenie Podstawą leczenia guzów gruczołowych jest zabieg chirurgiczny doszczętnego usunięcia zmiany, przy czym zabieg bardziej radykalny daje większą szansę usunięcia wszystkich komórek nowotworowych - a tym samym wyleczenia. Wyniki leczenia chirurgicznego można poprawić stosując chemioterapię adiuwantową w monoterapii lub terapii wielolekowej. 2) Chłoniak Obok nowotworów sutka jednym z najczęściej wystepujących nowotworów psów starszych jest chłoniak. Stanowi 24% rozpoznanych nowotworów. Nowotwór występuje częściej u pewnych ras np. Airedale terrier, basset, bernardyn, berneński pies pasterski, bokser, doberman, rottweiler, terrier szkocki. Najczęściej chorują psy w wieku 6-12 lat. W znacznej większości chłoniaki u psów są guzami o wysokiej złośliwości cytologicznej. Podstawowym objawem, który nasuwa podejrzenia chłoniaka u psa jest miejscowe lub ogólne powiększenie węzłów chłonnych - niebolesne przy obmacywaniu. Najczęściej występuje postać wieloogniskowa (80% przypadków) i jest ona najłatwiej rozpoznawalna. W tej postaci powiększeniu ulegają wątroba i śledziona, a jeśli dodatkowo występuje utrudnione oddychanie, kaszel, utrudnione połykanie - może to świadczyć o zajęciu węzłów śródpiersia. W postaci skórnej zmiany mogą być uogólnione i przybierają różną postać - od tworów guzowatych, owrzodzeń do zaczerwienionych obszarów złuszczającego zapalenia skóry. Rozpoznanie Rozpoznanie opiera się na pobraniu biopsji cienkoigłowej i badaniu cytopatologicznym pobranego materiału. W niektórych przypadkach do ustalenia rozpoznania niezbędne jest badanie histopatologiczne wycinka lub całego wyciętego węzła. Po ustaleniu rozpoznania należy wykonać badanie krwi (układ krzepnięcia, retikulocyty. Poziom wapnia - podwyższony źle rokuje). Badanie RTG i USG są przydatne do oceny rozległości procesu. Ponad 80% psów, u których następowo rozpoznano chłoniaka w chwili trafienia po raz pierwszy do lekarza weterynarii jest już w III lub IV stadium zaawansowania choroby. Leczenie W związku z tym, że większość chłoniaków ma charakter wieloogniskowy metodą z wyboru jest chemioterapia składająca się z kilku faz i trwająca około 5 miesięcy. Z reguły po pierwszej remisji następuje wznowa procesu. W razie gwałtownego powiększenia śledziony grożącego jej pęknięciem i krwotokiem wewnętrznym dokonuje się jej usunięcia. Rokowanie zależy od rodzaju chłoniaka i zastosowanego leczenia. Psy nieleczone żyją od 4 tygodni do kilku miesięcy. U psów, które poddano chemioterapii mediana przeżycia wynosi od 200 do 300 dni. Wykrywanie w trakcie badań diagnostycznych hiperkalcemia lub hipoalbuminemia pogarszają rokowanie. *Ten artykuł ma charakter poglądowy, nie jest próbą leczenia przez Internet. Zwierzę leczy lekarz weterynarii po uprzednim jego zbadaniu.
Objawy gruczolakoraka u psa to: Jednostronny obrzęk, zlokalizowany w bezpośredniej okolicy odbytu. Początkowo widoczny może być guzek lub guz w bliskim sąsiedztwie zatoki okołoodbytowej, nierzadko rozrastający się w głąb, a na jego powierzchni pojawiają się owrzodzenia.
Gruczolak nadnercza, po usunięciu potwierdzającym, że jest to gruczolak nie wymaga zwykle żadnego leczenia, rokowanie pomyślne Chirurg ogólny i specjalista w dziedzinie onkologii. Uczestnik licznych szkoleń.
Gruczolak jelita grubego objawy daje po pewnym czasie. Przez lata może mieć przebieg bezobjawowy. Najczęstsze symptomy to: krew w kale, parcie na stolec, niewielka domieszka śluzu w kale; rzadziej pojawia się krwawienie z odbytu, gdy jest to gruczolak odbytu. Gruczolak cewkowy. To najczęściej występujący gruczolak jelita grubego.
Fot: Kaspars Grinvalds / Gruczolak to nowotwór łagodny, powstający z tkanki nabłonkowej gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego oraz z przewodów tych gruczołów. Może wystąpić w obrębie różnych narządów - pojawia się np. gruczolak przysadki mózgowej, nadnercza, jelita grubego. Nie można mylić go z gruczolakorakiem. Gruczolaki to niegroźne zmiany nowotworowe o charakterze łagodnym. Ich nazwa pochodzi od tkanki, z której powstają - pojawiają się bowiem w wyniku nieprawidłowego rozrostu tkanki nabłonkowej różnych gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego, a także z przewodów tych gruczołów. Miejscami powstania gruczolaka mogą być: przysadka mózgowa, nerki, tarczyca, przewód pokarmowy (zwłaszcza jelito grube itp.). Zależnie od rodzaju i miejsca występowania, gruczolak może dawać różne objawy lub przebiegać bezobjawowo. Bywa guzem aktywnym hormonalnie - tzn. produkuje hormony, których nadmiar może w znacznym stopniu zaburzyć prawidłowe czynności organizmu. Gruczolak a gruczolakorak: jak rozpoznać? Przyczyny powstawania gruczolaków nie są do końca poznane. Zdaniem specjalistów mogą one pojawiać się na podłożu genetycznym. Niezależnie od lokalizacji, zmiany konieczna jest diagnostyka, która pozwoli odróżnić nowotwór łagodny (gruczolaka) od złośliwego (gruczolakoraka). Rodzaj zlecanych badań diagnostycznych jest zależny od umiejscowienia gruczolaka. W przypadku gruczolaka przysadki mózgowej wykonuje się badania hormonalne, okulistyczne oraz badania obrazowe: tomografię komputerową bądź rezonans magnetyczny. W sytuacji podejrzenia gruczolaka tarczycy i przytarczyc dodatkowymi badaniami są: USG tarczycy, scyntygrafia, a także biopsja cienkoigłowa. Gruczolaki nadnercza można rozpoznać po wykonaniu tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Gruczolak prostatyczęsto wykrywany jest podczas badania per rectum, ultrasonografii przezodbytniczej, a także biopsji. Z kolei zmianę wobrębie jelita grubego diagnozuje się na bazie przysadki mózgowej: rodzaje, objawy i leczenie Gruczolak przysadki to guz zlokalizowany w dolnej części czaszki, w zagłębieniu kości klinowej, tzw. siodle tureckim. Możemy wyróżnić gruczolaki (powyżej 10 mm średnicy) oraz mikrogruczolaki (mniej niż 10 mm). Zmiana składa się z aktywnych hormonalnie komórek dokrewnych przedniego płata przysadki mózgowej. Oznacza to, że guz wydziela hormony. Zależnie od ich rodzaju, istnieją różne typy gruczolaka przysadki: gruczolaki prolaktynowe (ponad 50%), gruczolaki wytwarzające hormon wzrostu (15-25%) oraz gruczolaki kortykotropowe (5%). W pozostałych przypadkach (do 20%) gruczolaki pozostają nieczynne hormonalnie (tzw. gruczolaki niewydzielające). Różne gruczolaki przysadki mogą powodować zaburzenia hormonalne, nadmierne tycie, zaburzenia wzrostu oraz chorobę Cushinga. Guz bardzo często nie daje żadnych objawów, niekiedy powoduje bóle głowy i ucisk w okolicy nerwu wzrokowego (co może doprowadzić do zaburzeń widzenia). Bez względu na typ i umiejscowienie gruczolaka przysadki w pierwszej kolejności stosuje się leczenie farmakologiczne (które ma na celu stabilizację gospodarki hormonalnej zaburzonej przez nowotwór). W przypadku braku skuteczności farmaceutyków niezbędna może okazać się operacja. Gruczolak nadnercza Łagodny nowotwór nadnercza jest schorzeniem stosunkowo rzadkim i zwykle ma postać gruczolaka kory nadnercza. Guz rzadko daje jakiekolwiek objawy i najczęściej bywa diagnozowany "przypadkiem" podczas tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Jednak w przypadku zmian aktywnych hormonalnie, mogą wystąpić groźne dla zdrowia konsekwencje: choroba Cushinga, problemy skórne, otyłość brzuszna, zaburzenia miesiączkowania, nadmierne owłosienie, cukrzyca, osteoporoza itp. Całkowite wyleczenie gruczolaka nadnerczy gwarantuje jedynie operacja. Gruczolak cewkowy jelita grubego Gruczolaki jelita grubego dzielą się na 3 rodzaje: gruczolak cewkowy, gruczolak kosmkowy i mieszany. Na ich pojawienie narażone są między innymi osoby, które chorują na wrzodziejące zapalenie jelit, chorobę Leśniowskiego-Crohna, ludzie otyli, palacze, a także ci, u których w rodzinie wystąpiły nowotwory jelita grubego. Nieleczona zmiana łagodna może z czasem przekształcić się w złośliwą. Najczęściej dzieje się tak w przypadku zmian o charakterze kosmkowym. Gruczolaki cewkowe stanowią około 75% wszystkich gruczolaków jelita grubego. Mają zwykle do 10 mm średnicy i mogą rosnąć w grupach. Zwykle występują w esicy, niekiedy także jako gruczolak odbytu. Szacuje się, że do 5% zmian cewkowych przybiera z czasem formę złośliwą. Gruczolak tarczycy i przytarczyc Gruczolaki tarczycy bywają wyczuwalne jako niewielkie guzki (zgrubienia, grudki) na szyi. Z czasem jednak mogą powiększać się i uciskać na sąsiednie struktury, powodując np. chrypkę lub zmianę zabarwienia głosu. Gruczolaki występują pojedynczo lub mnogo, niekiedy także w powiększonej tarczycy (tzw. wole tarczycowe). Aktywne hormonalnie gruczolaki są przyczyną nadczynności tarczycy lub przytarczyc. Podobnie jak inne gruczolaki, wymagają leczenia farmakologicznego i/lub prostaty (gruczołu krokowego) Gruczolak gruczołu krokowego (stercza, prostaty) dotyczy zwykle mężczyzn po 50. roku życia. Rozrost gruczołu krokowego może objawiać się uciskiem na cewkę moczową oraz trudnościami podczas oddawania moczu, których konsekwencją bywa zaleganie moczu i zapalenie pęcherza. Objawy te mogą powodować znaczny dyskomfort u chorego. W przypadku gruczolaka prostaty stosuje się zachowawcze leczenie farmakologiczne, które mają na celu złagodzenie objawów i uregulowanie oddawania moczu. W przypadku oporności na leki konieczne może okazać się leczenie operacyjne. Zobacz film: Gen BRCA a nowotwory. Źródło: 36,6
Brodawczaki u starszych psów również najczęściej nie wymagają wycinania. Basalioma to w większości przypadków zmiana łagodna. Pojawia się w postaci dość dużych, widocznych guzów o twardej konsystencji i bez włosów. Zwykle usuwane są operacyjnie, a rokowania w większości przypadków są dobre. Tłuszczaki podskórne
Dzisiaj opowiem Wam o dolegliwości, która może dotknąć każdego psa - problemach związanych z gruczołami okołoodbytowymi u psów. Gruczoły odbytowe są pęcherzykami, które znajdują się po obu stronach odbytu. Służą one do: usuwania przez organizm toksyn oraz substancji, które mogą przyczynić się do powstania różnego typu dolegliwości, wydzielania silnego i drażniącego zapachu, dzięki któremu piesek może zaznaczyć teren. dolegliwości związane z nieprawidłowym działaniem gruczołów odbytowych: guzy, stany zapalne gruczołów, ropienia gruczołów, niedrożności gruczołów. Co powoduje, że gruczoły okołoodbytowe nie funkcjonują poprawnie Przyczynami różnego typu zaburzeń mogą być: otyłość powstała w wyniku przekarmienia lub braku cukru, dolegliwości wątroby, które są przyczyną zanieczyszczenia organizmu, zmagazynowanie się toksyn w organizmie psa, choroby kręgosłupa, odcinka lędźwiowo-krzyżowego, uszkodzenie mięśni, które sprawiają, że pies odczuwa ból przy schylaniu się. Jak wyleczyć dolegliwości związane z problemami w funkcjonowaniu gruczołów okołoodbytowych Terapia holistyczna Zazwyczaj, gdy pies ma problemy z gruczołami okołoodbytowymi, należy udać się do weterynarza, by ten je wyczyścił. Pupil może również dostać antybiotyk lub zostać skierowany na ich wycięcie. To jednak może nie rozwiązać innych dolegliwości. Nadmiar toksyn zbierających się w organizmie Twojego pupila może uszkodzić wątrobę czworonoga. To prowadzi do przedostania się zanieczyszczeń do żółci, a następnie do gruczołów okołoodbytowych. Następnie są one wydalane na zewnątrz. Większość toksyn pochodzi z nieodpowiednich karm, które prowadzą do powstawania luźnego stolcu. One niestety nie pomagają w samoistnym oczyszczaniu. Ważne jest więc, by karmić psa jedzeniem, co do którego mamy pewność, że nie zaszkodzi organizmowi psa. Warto więc czytać skład karm i spytać się specjalisty o to, która z nich będzie najbardziej odpowiednia dla organizmu czworonoga. Jak stwierdzić, że pies ma problemy z oczyszczanie gruczołów okołoodbytowych Każdy pies, po załatwieniu się, powinien sam wycisnąć pozostałości zalegające w gruczołach okołoodbytowych. W tym celu czworonóg „jeździ” pupą po ziemi. Zdarza się jednak, iż pieski nie posiadają tego odruchu. Tak jest w przypadku mojej Tori, która nie czuje potrzeby w oczyszczaniu swoich gruczołów. Właśnie dlatego, musimy zabierać ją co jakieś pół roku do weterynarza. Ten płucze gruczoły okołoodbytowe specjalnym płynem i stara się, by nie zostały w nich żadne resztki. Po takim zabiegu jesteśmy pewni, że zrobiliśmy wszystko, by nie doprowadzić do powstania zakażeń lub niepotrzebnych chorób. Przyglądajcie się swojemu psu. Jeśli zauważycie, że jego zachowanie odbiega od normy, nie wahajcie się i od razu udajcie się z czworonogiem do lekarza. Czasami niepozorne symptomy mogą być zapowiedzią czegoś poważniejszego. Możliwe bowiem, że problemy z gruczołami są jedynie efektem problemów ze stawami lub toksynami wewnątrz organizmu. Tylko weterynarz, który zleci i wykona odpowiednie badania, będzie mógł stwierdzić, czy nieprawidłowe funkcjonowanie gruczołów okołoodbytowych, jest jedynie wynikiem innej dolegliwości. ↓ KARMY I AKCESORIA DLA PSÓW ↓ Tekst: Małgorzata Filipczyk Zdjęcie:
pdz9. 354 112 228 194 137 324 59 269 478
gruczolak odbytu u psa rokowania
