Kadr z filmu "1984" Sigla: Pwt 6,2-6 Ps 18, 47 i 51ab Hbr 7,23-28 Mk 12,28b-34 Słuchaj, Izraelu! To jak to w końcu jest? Bóg mnie kocha, czy raczej jest kimś strasznym i mam się Go bać? Liturgia Słowa już na początku pierwszego czytania zadaje mi cios w serduszko: „Będziesz się bał Pana, Boga swego”. O co chodzi? Na czym ma polegać „Bojaźń Boża”? Słuchaj, Izraelu! Często nam się wydaje, że Bóg jest takim groźnym policjantem, który nie ma nic innego do roboty, jak tylko czyhać na błędy i grzechy. Słowa „Pan Bóg jest zawsze przy tobie” stają się wtedy udręką, bo to znaczy, że Wielki Brat Patrzy. A to wszystko nie tak! Pomyśl: gdyby Bóg chciał Cię za wszelka cenę wtrącić do piekła, to nie posyłałby swojego Syna. Bóg nie chce śmierci grzesznika, ale aby się nawrócił i miał życie! Słuchaj, Izraelu! „Bojaźń Boża” to po prostu właściwa relacja do Boga. Jest początkiem mądrości, czyli prostej drogi do osiągnięcia zbawienia. Nie polega na niewolniczym strachu i wypełnianiu przykazań jako ciężkiego jarzma nałożonego na barki niewolnika, ale na synowskim posłuszeństwie pełnym miłości do Ojca. Słuchaj, Izraelu! Przez ostatnie dwa tygodnie Pan uzdrawiał nas ze ślepoty egoizmu po to, by przygotować nas teraz na przyjęcie Nowego Prawa: Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego Słuchaj, Izraelu! Bóg chce, żebyś w sposób uporządkowany kochał samego siebie. Chce, byś się szanował, akceptował, dbał o siebie. Dopiero wtedy będziesz mógł pokochać drugiego człowieka – jak siebie samego. Ktoś, kto nie akceptuje tego, kim jest, kto nie potrafi zadbać o to, by godnie żyć, kto neguje swoją tożsamość, nie może prawdziwie pokochać kogoś innego. Słuchaj, Izraelu! Pokochaj siebie (ale nie pokochaj swoich grzechów), pokochaj bliźniego (w prawdzie), a droga do autentycznej miłości Boga będzie stała przed Tobą otworem. „Albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi” (1J 4,20). Słuchaj, Izraelu! „Jeśli mnie kto umiłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego”. Bóg dzisiaj chce przyjść do Ciebie pod postacią chleba. Pozwolisz mu na to? Zachowasz Jego naukę? Adeste promuje jakość debaty o Kościele, przy jednoczesnej wielości głosów. Myśli przedstawione w tekście wyrażają spojrzenie autora, nie reprezentują poglądów redakcji. Stowarzyszenie Adeste: Wszelkie prawa zastrzeżone.Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych». Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. 04 LISTOPADA 2018 Niedziela Niedziela XXXI tygodnia okresu zwykłego Czytania: (Pwt 6,2-6); (Ps 18, 47 i 51ab); (Hbr 7,23-28); (J 14,23); (Mk 12,28b-34) (Mk 12,28b-34) - Kliknij, aby przeczytać. Na początku dzisiejszego zamyślenia na fragmentem Ewangelii, chciałbym zwrócić uwagę na pewną różnicę, jaką dostrzegłem. Choć mamy tutaj dialog z uczonym w Piśmie, jest on inny niż wszystkie poprzednie. Zazwyczaj każdy taki dialog kończył się w najlepszym wypadku upomnieniem uczonego... a w najgorszych wypadkach poważnymi zarzutami wysnuwanymi przeciw nauczycielom Izraela...Tym razem jest chwali uczonego w Piśmie...i ta pochwała sprawia, że nikt już nie odważył się więcej Go pytać. Ale właśnie o tę pochwałę chodzi...zobaczmy na kontekst: Jeden z uczonych w Piśmie zblizył się do Jezusa i zapytał Go: "Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?" To było podchwytliwe pytanie... Przynajmniej tak można wnioskować, skoro większość uczonych w Piśmie chciała przyłapać Jezusa na "herezji'. Tym razem wszystko jest niby tak samo...a jednak inaczej...ale o tym później... Jezus odpowiedział: "Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych". Jezus streszcza cały Dekalog w dwóch zdaniach...Po pierwsze: kochać Boga wszystkimi rzeczywistościami naszego życia: Ciałem, duszą, duchem, umysłem...po drugie kochać bliźniego jak siebie samego...W tak prostym ujęciu Jezus streścił całe Prawo. W tym miejscu spójrzmy na reakcję uczonego w Piśmie: "Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary". Jakie wyciągnąć wnioski z odpowiedzi uczonego w Piśmie? Ja w tej odpowiedzi widzę potwierdzenie jego myśli...On przyszedł do Jezusa, bo naprawdę chciał odpowiedzi...Być może fascynował się Jego nauczaniem...i dlatego chciał zweryfikować swoje myślenie...chciał dopytać Jezusa, co myśli o najważniejszym przykazaniu...jak widzi tę kwestię...Ewangelista tak wynotował odpowiedź uczonego w Piśmie: "Bardzo dobrze. Nauczycielu...słusznieś powiedział" w tych słowach jest zawarte...masz rację... zgadzam się z Tobą...też tak myślę...właśnie takiej odpowiedzi od Ciebie oczekiwałem... Jeszcze bardziej zaskakuje pointa Jezusa: "Niedaleko jesteś od królestwa Bożego". To pochwała...ale gdyby głębiej na nią spojrzeć...jest to także zachęta do jeszcze cięższej pracy nad sobą, nad swoją wiarą...W końcu być niedaleko od królestwa Bożego...a być w królestwie Bożym to jednak spora różnica...Można przecież umrzeć na pustyni będąc niedaleko oazy... Jezus pokazuje, że znając przykazania i przestrzegając ich jest dobrą rzeczą... człowiek jest wtedy na dobrej drodze do zbawienia... jeżeli zna się priorytety...wie się, że kochać Boga i bliźniego znaczy więcej niż wszystkie ofiary... to jeszcze lepiej... Ale jedyną i ostateczną drogą ku królestwu Bożemu jest Chrystus.... Można przestrzegać przykazań...Można miłować Boga całym sobą Można kochać bliźniego jak siebie samego... ale dopóki nie uzna się Chrystusa za jedynego Pana i Zbawiciela...to ciągle będzie się na etapie "bycia niedaleko królestwa Bożego."
Będziesz miłował Pana, Boga twojego z całego swego serca. Celem życia człowieka jest miłość. Celem, sensem relacji z Bogiem jest miłość. Miłość Boga do każdego człowieka jest całkowita, totalna, nieskończona, absolutna. Bóg chce, byśmy Go również kochali miłością totalną, całkowitą; całym sercem, wnętrzem, duszą
Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego. [related id=”8423″]Zbliżył się także jeden z uczonych w Piśmie i zapytał Go: Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań? Jezus odpowiedział: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych. Rzekł Mu uczony w Piśmie: Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: Niedaleko jesteś od królestwa Bożego. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać. Mk 12,28b-34 Gdy ks. (jeszcze nie prymas) Stefan Wyszyński patrzył na płonącą Warszawę w roku 1945, raczej nie miał pochlebnych myśli o zaborcach. Zobaczył kawałek kartki. Gdy wziął go do ręki, okazało się, że wyraźne są tylko dwa słowa „Będziesz miłował”. Mądrość Pism, bardziej niż studiowania, wymaga od nas intymnej relacji z Chrystusem i modlitwy. Benedykt XVI, katecheza r. Cytat z Pisma Świętego za Biblią Tysiąclecia. Fragment z przemówienia Benedykta XVI za „Benedykt XVI. Myśli o Słowie Bożym. Rozmawiając z Bogiem” wyd. eSPe
Grzech jest obrazą Pana Boga, odrzuceniem Jego miłości, niewdzięcznością wobec Stwórcy, raną zadaną Kościołowi i krzywdą, którą człowiek sam sobie wyrządza. 27. Co nazywamy grzechem pierwotnym? Grzechem pierwotnym nazywamypierwsze nieposłuszeństwo ludzi wobec Boga. Przez ten grzech ludzie utracili dziecięctwo Boże
Tekst grecki i polski 14 ὁ γὰρ πᾶς νόμος 14 Bo całe Prawo ἐν ἑνὶ λόγῳ w tym jednym nakazie πεπλήρωται ἐν τῷ wypełnia się: ἀγαπήσεις Będziesz miłował τὸν πλησίον σου bliźniego swego ὡς σεαυτόν jak siebie samego. 15 εἰ δὲ ἀλλήλους 15 A jeśli u was jeden drugiego δάκνετε καὶ κατεσθίετε kąsa i pożera, βλέπετε baczcie, μὴ ὑπ’ ἀλλήλων byście się wzajemnie nie ἀναλωθῆτε zjedli. Najważniejsze słowa greckie λόγος [logos] – „słowo”. Słowo „słowo” nie może być zbyt łatwym przypadkiem do przetłumaczenia – i rzeczywiście nie jest, gdyż lista możliwych znaczeń w języku greckim może przyprawić o ból głowy, a uwzględnienie dodatkowej perspektywy wynikającej z mentalności semickiej i bogatego znaczenia hebrajskiego odpowiednika zwiększa jeszcze bardziej zakres możliwości. Pierwsza grupa znaczeń dotyczy przede wszystkim matematyki i ekonomii: „liczenie”, „rozliczenie”, „miara”, „szacunek” – tak król dokonuje „rozliczenia” (Mt 18,23, por. Łk 16,2) ze swoimi sługami, każdy z nas będzie musiał zdać „rachunek” (Hbr 4,13) przed Bogiem, a Filipianie prowadzili ze świętym Pawłem „rachunek” (Flp 4,15) przychodów i rozchodów. Inne znaczenia związane z matematyką („stosunek”, „proporcja”) nie znajdują się w Nowym Testamencie, ale to nie wyczerpuje długiej listy znaczeń: „wyjaśnienie”, „prawo”, „reguła”, „zasada”, „przyczyna”, „rozważanie”, „opowieść”, „wypowiedź”, „rozmowa”, „dyskusja”, „powiedzenie”, „treść wypowiedzi”, „mowa”, „słowo”. I to wszystko w naprawdę wielkim skrócie. Dodatkowo tradycja biblijna dodaje cały szereg znaczeń, jednak z punktu widzenia teologicznego najważniejsze jest zauważenie „słowa Bożego”, które jest zdolne do skutecznego działania (Iz 55,11), z czasem dokonuje się jego stopniowa personalizacja (Mdr 18,15), by znaleźć swoją kulminację w Prologu Czwartej Ewangelii, gdzie otrzymuje ono konkretną tożsamość: „Słowo było u Boga i Bogiem było słowo” (J 1,1), staje się ciałem i rozbija namiot wśród ludzi (1,14). πλήσιος [plēsios] – „bliski”. To słowo pierwotnie funkcjonowało właśnie jako przymiotnik, oznaczający „bliski”, „niedaleki”, „sąsiedzki”. Podobnie jak wiele innych przymiotników, także ten był używany jako przysłówek (stosowano wtedy formę rodzaju nijakiego πλησίον [plēsion]): „niedaleko”, „blisko” (w Nowym Testamencie można znaleźć przykład w J 4,5). Wreszcie ostatnie zastosowanie tego przymiotnika to jego urzeczownikowienie i w takiej postaci na język polski jest tłumaczone najczęściej jako „bliźni”, chociaż równie dobrze można użyć słowa mniej uroczystego: „bliski (człowiek)”. Takie użycie występuje we wszystkich pozostałych 16 miejscach, gdzie słowo to pojawia się w Nowym Testamencie. W większości przypadków użyte jest ono do zacytowania przykazania „będziesz miłował bliźniego” (Mt 5,43; 19,19; 22,39; Mk 12, Łk 10,27; Rz 13,9; Ga 5,14; Jk 2,8), które jest określanie jako „drugie przykazanie” oraz „królewskie Prawo” znaczące „więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary”, streszczające „wszystkie inne” przykazania, wypełniające „całe Prawo”. Dodatkowo w Ewangelii wg św. Łukasza znajdujemy przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, która doprecyzowuje kim jest bliźni (Łk 10, zaś święty Paweł pokazuje, że „miłość nie wyrządza zła bliźniemu” (Rz 13,10). Wreszcie można znaleźć kilka przykładów realizacji tego przykazania w praktyce: „staranie się o to, co dla bliźniego dogodne” (Rz 15,2), „mówienie prawdy do bliźniego” (Ef 4,25) oraz unikanie „sądzenia bliźniego” (Jk 4,12). Negatywny przykład relacji wobec bliźniego można znaleźć w historii Mojżesza, która została przypomniana przez Szczepana w Dziejach Apostolskich (7,27). ἀναλίσκω [analiskō] – „pochłonąć”. Oznacza przede wszystkim „zniszczyć”, prawdopodobnie z odcieniem znaczeniowym „zużyć się”, albo „zostać zużytym”. Zasadniczo w Nowym Testamencie pojawia się jedynie dwa razy: tutaj, w Ga 5,15 oraz w Łk 9,54, gdzie mowa jest o ogniu z nieba, który miałby „pożreć” albo „zniszczyć” Samarytan z miasteczka, gdzie nie przyjęto Jezusa zdążającego do Jerozolimy. Aby poszerzyć nieco perspektywę można spojrzeć na kilka przykładów z Septuaginty: głód „niszczący” kraj (Rdz 41,30), trupy Izraelitów „niszczejące” na pustyni (Lb 14,33) oraz ogień, który „strawił” ofiarę całopalną (2Mch 2,10) pozwalają zrozumieć nieco lepiej znaczenie tego czasownika. W Hbr 12,29 można znaleźć bardzo ciekawe sformułowanie: „Bóg nasz jest ogniem pochłaniającym”, gdzie pojawia się pochodny czasownik καταναλίσκω [katanaliskō], zaś w Łk 8,43 dowiadujemy się, że chora kobieta „zużyła” (προσαναλίσκω [prosanaliskō]) cały swój majątek na lekarzy, którzy wcale jej nie pomogli. Biblię Biblią wyjaśniać Mt 22,34-40: „Gdy faryzeusze posłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? On mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy”. Rz 13,8-10: „Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj, i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego! Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”. 1J 4,19-21: „My miłujemy [Boga], ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował. Jeśliby ktoś mówił: Miłuję Boga, a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego”. Ojcowie Kościoła „Ty jednak nie oglądasz jeszcze Boga, ale miłując bliźniego stajesz się godnym ujrzenia Boga. Gdy miłujesz bliźniego, twoje spojrzenie staje się czyste, aby mogło ujrzeć Boga. Wyraża to jasno święty Jan w słowach: «Kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi». Oto zostało ci powiedziane: Miłuj Boga! A jeśli mi powiesz: Pokaż mi Tego, którego mam miłować! Cóż ci odpowiem, jeśli nie to, co powiedział Jan: «Boga nikt nigdy nie widział». Abyś zaś nie sądził, że wobec tego nie możesz w ogóle oglądać Boga, posłuchaj słów Apostoła: «Bóg jest miłością; kto trwa w miłości, trwa w Bogu». A więc miłuj bliźniego i rozpoznaj w sobie źródło tej miłości, a w nim dojrzysz Boga w takiej mierze, w jakiej jest to możliwe. Miłując bliźniego i troszcząc się o niego, przemierzasz drogę. Jaką drogę? Drogę wiodącą do Boga, którego mamy miłować całym sercem, całą duszą i całym umysłem. Nie doszliśmy jeszcze do Boga, ale mamy z sobą naszego bliźniego. Umiej więc znosić tego, który ci towarzyszy w drodze, abyś doszedł do Tego, z którym pragniesz pozostać” (św. Augustyn, Komentarz do Ewangelii św. Jana, 17,8-9). Komentarz biblisty Święty Paweł w swoim nauczaniu pozostaje niezachwianie wierny Chrystusowi, który jako syntezę całego Prawa Starego Testamentu pokazał podwójne przykazanie miłości Boga i bliźniego. Jest ono zaczerpnięte właśnie z Prawa (Tory), najważniejszej części Biblii Hebrajskiej, chociaż nie występuje w takim połączeniu. Nakaz miłości Boga pochodzi z Pwt 6,5, gdzie stanowi część Szema – najważniejszej modlitwy judaizmu, zaś nakaz miłości bliźniego zaczerpnięty jest z Kpł 19,18. Uznanie tych dwóch przykazań za centrum i szczyt Prawa nie było cechą charakterystyczną nauczania Jezusa, gdyż podobnie uważało wielu nauczycieli żydowskich, którzy – jak zaznaczają ewangeliści – w tej akurat kwestii byli z Nim zgodni (Mk 12,32-33; Łk 10,27-28). Apostoł Narodów zmienia nieco perspektywę, gdyż Jezus streszczał Prawo w dwóch przykazaniach, zaś Paweł wykorzystuje tylko drugie z nich. Może to prowadzić do podejrzenia, że miłość względem Boga nie jest dla niego aż tak istotna. Oczywiście patrząc w perspektywie kanonicznej wiemy, że Jezus łącząc te dwa przykazania uczynił z nich jedność, zaś święty Jan w swoim liście w przekonujący sposób pokazuje, że miłości do Boga nie da się oderwać od miłości bliźniego. Sam Paweł pokazując obraz chrześcijan złączonych we wspólnocie Kościoła z Chrystusem, który jest głową Mistycznego Ciała (Rz 12,5; 1Kor 12,27; Ef 1,22-23; Kol 1,18), daje wyraźnie do zrozumienia, że to zjednoczenie obejmuje również porządek ludzkiego działania. Nie jest to zresztą nic nowego w chrześcijaństwie, Apostoł Narodów w inny sposób pokazuje prawdę, którą wcześniej zostawił sam Zbawiciel, mówiąc: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). W nauczaniu o miłości bliźniego Paweł odbiega jednak w sposób zasadniczy od rozumienia miłości bliźniego wypływającego z Prawa. W swoim pierwotnym kontekście oznaczała ona bowiem miłość wobec rodaków – innych Żydów. Zmianę rozumienia pojęcia „bliźni” wprowadza Jezus opowiadając przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10,29-37), będącą odpowiedzią na pytanie: „Kto jest moim bliźnim”? Dotychczasowa granica przebiegająca między narodami zostaje przez Chrystusa przełamana poprzez wprowadzenie przykładu Samarytanina i jednoczesne przeciwstawienie mu kapłana i lewity. Ta zmiana nie jest jedynie jakąś zewnętrzną modyfikacją pewnego prawnego uregulowania. Jak zauważa święty Paweł w omawianym liście: „Nie ma już Żyda ani poganina (…) wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie” (Ga 3,28; zob. też Rz 10,12; 1Kor 12,13; Kol 3,11). To zjednoczenie całej ludzkości w Chrystusie jest wyrażone w Liście do Efezjan, który pokazuje również, że Prawo Starego Testamentu oddzielało Żydów jako naród wybrany od pogan, czego konsekwencją było wąskie rozumienie miłości bliźniego, zaś Chrystus jako źródło jedności poszerzył tę perspektywę: „On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części [ludzkości] uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach, aby z dwóch [rodzajów ludzi] stworzyć w sobie jednego nowego człowieka, wprowadzając pokój, i [w ten sposób] jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem, w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości” (Ef 2,14-16). Drugi werset to kolejny przykład sarkazmu ze strony świętego Pawła. Konfrontuje on zachowanie człowieka żyjącego według przykazania miłości ze smutnymi przykładami doskonale zapewne zrozumiałymi dla adresatów listu, nawiązującymi to trudnej sytuacji we wspólnocie, gdzie pojawienie się fałszywych nauczycieli wprowadziło zamęt i zburzyło dotychczasową jedność. Niewłaściwe postępowanie zostaje przyrównane do zachowania się dzikich zwierząt, co zresztą jest znanym zabiegiem retorycznym, bazującym na hiperboli. Przesłanie jakie płynie z tego obrazu jest jasne: wzajemne walki i utarczki nie mogą przynieść dobrego skutku, lecz prędzej czy później doprowadzą do wzajemnego „wykończenia się” oponentów: w takim zmaganiu nie może być prawdziwego zwycięzcy, gdyż obie strony ponoszą wyniszczającą porażkę. Biblia w sztuce Marten van Cleve, Bójka chłopów z pielgrzymem (II poł. XVI w.), Muzeum Narodowe we Wrocławiu, public domainBędziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił" (Pwt 6,4-5). A przytacza te słowa także Jezus, w Ewangelii św. Marka, w odpowiedzi na pytanie uczonego w Piśmie, jakie jest przykazanie "pierwsze ze wszystkich" (Mk 12, 28-31; por. Mt 22, 34-40; Łk 10, 25-28).
Biblijne wersety o miłości – współczesna wersja króla Jakuba (RVC). 1 Jana 4: 8 Kto nie miłuje, nie poznał Boga, ponieważ Bóg jest miłością (1 J 4: 8). Mateusz 22: 37-39 Jezus odpowiedział: „Będziesz miłował Pan, Bóg twój, całym twoim sercem, całą twoją duszą i całym twoim umysłem. ” To jest pierwsze i najważniejsze przykazanie, a drugie jest podobne do pierwszego: „Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” Mt 22: 37-39). Powtórzonego Prawa 6: 5 Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją mocą (Pwt 6: 5). Kapłańska 19:18 Nie mścijcie się ani nie chowajcie urazy do dzieci waszego ludu. Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. Jestem Panem (Kpł 19:18). 1 Jana 4:10 Na tym polega miłość: nie to, że kochaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał swojego Syna, aby był przebłaganiem za nasze grzechy (1 J 4:10). 1 Jana 4: 7 Umiłowani, miłujmy się wzajemnie za miłość pochodzi od Boga. Każdy, kto kocha, narodził się z Boga i zna Boga (1 J 4: 7). Galacjan 5:22 Ale owocem Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość , życzliwość, dobroć, wiara (Gal 5:22). 1 Jana 4:16 A my poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, jaką Bóg darzy nas. Bóg jest miłością; a ten, kto trwa w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim (1 J 4,16). 1 Jana 4:19 Kochamy go, ponieważ On pierwszy umiłował nas (1 J 4,19). Jana 15:13 Nikt nie ma większej miłości niż ta, która oddaje swoje życie za przyjaciół (J 15,13) . Galacjan 5:13 Bracia, zostaliście wezwani do wolności, po prostu nie używajcie wolności jako pretekstu do grzechu; raczej służcie sobie nawzajem z miłości (Gal 5:13). Przysłów 17:17 Przyjaciel kocha zawsze; w chwilach udręki jest jak brat (Prz 17:17). Pieśń Salomona 8: 6 Połóż mnie jak pieczęć na swoim sercu; połóż mnie jak znak na swoim ramieniu. Niezachwiana, jak śmierć jest miłością; nieugięty, jak w grobie jest zazdrość. To są gorące żar, gorący ogień! (Pieśń 8: 6). Pieśń Salomona 8: 7 Wiele wód nie może ugasić miłości, ani rzeki nie mogą jej zdusić. Gdyby człowiek z miłości oddał wszystkie dobra swojego domu, z pewnością byłby pogardzany (Pnp 8: 7). 1 Jana 4:17 W tej miłości doszło do doskonałości nas: abyśmy mieli zaufanie w dzień sądu, bo jaki On jest, tacy jesteśmy na tym świecie (1 J 4:17). 1 Jana 4:18 W miłości nie ma strachu, ale doskonała miłość usuwa strach, ponieważ strach niesie w sobie karę. Dlatego ten, kto się boi, nie osiągnął doskonałości w miłości (1 J 4,18). 1 Koryntian 13: 1 Gdybym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a nie miłości, przypominam rozbrzmiewający metal lub dudniący talerz (1 Kor 13: 1). 1 Koryntian 13: 2 A gdybym miał dar proroctwa i zrozumiałbym wszystkie tajemnice i całą wiedzę, i gdybym miał całą wiarę w taki sposób, że poruszyłem góry i nie mam miłości, jestem niczym (1 Kor 13: 2). 1 Koryntian 13: 4-5 Miłość jest cierpliwa i życzliwa; nie jest zazdrosny ani chełpliwy, nie nadyma się; nie robi nic niewłaściwego; nie jest samolubny ani zirytowany; nie jest złośliwy (1 Kor 13: 4-5). 1 Koryntian 13: 7 On wszystko cierpi, wierzy we wszystko, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wspiera (1 Koryntian 13: 7 ). Przysłów 10:12 Nienawiść wywołuje kłótnie; ale miłość zakrywa wszystkie wady (Prz 10:12). 1 Piotra 4: 8 Przede wszystkim bardzo się kochajcie, ponieważ miłość zakrywa nieskończoność grzechów (1 Piotra 4 : 8). Jana 14:15 Jeśli mnie kochasz, przestrzegaj moich przykazań (J 14,15). Rzymian 13: 8 Nie zadłużajcie się nikomu poza długiem wzajemnej miłości; ponieważ ten, kto kocha bliźniego, wypełnił prawo (Rz 13: 8). 1 Jana 2: 4-5 Ten, który mówi: „Znam go”, a on nie przestrzega jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Miłość Boża jest naprawdę doskonała w tych, którzy są posłuszni Jego słowu, i po tym wiemy, że jesteśmy w Nim (1 J 2: 4-5). 1 Jana 5: 3 o to jest miłość Boga: przestrzegamy Jego przykazań. A Jego przykazania nie są trudne do przestrzegania (1 JN 5: 3). Rzymian 13:10 Miłość nikogo nie rani. Tak więc miłość jest wypełnieniem prawa (Rz 13:10). 1 Piotra 1:22 A teraz, skoro zostałeś oczyszczony przez swoje posłuszeństwo Rzeczywistości, musisz szczerze miłujcie braci, miłujcie się wzajemnie całym sercem (1 P 1, 22). Galacjan 5: 6 Ponieważ w Chrystusie Jezusie obrzezanie lub nieobrzezanie nie są nic warte, ale wiara, która działa przez miłość (Gal 5: 6). 1 Tesaloniczan 1: 3 Nieustannie pamiętamy o nich przed naszym Bogiem i Ojcem za ich akty wiary; za swoją pracę, która jest owocem Jego miłości, i za jego wielkoduszną nadzieję w naszym Panu Jezusie Chrystusie (1 Tes 1: 3). Hebrajczyków 6:10 Ponieważ Bóg jest sprawiedliwy i nie zapomni twojej pracy i miłości, jaką Mu okazałeś, służąc świętym, tak jak robisz to do tej pory (Hbr 6:10). 1 Jana 3:16 W tym poznaliśmy miłość: w tym, że oddał swoje życie za nas. Dlatego też musimy oddać nasze życie za braci (1 J 3,16). 1 Koryntian 8: 1 Co do tego, co jest ofiarowane bożkom, to prawda, że wszyscy coś o tym wiemy. Wiedza nadyma, ale miłość buduje (1 Kor 8: 1). Kol 3:14 A przede wszystkim przyodziejcie się w miłość, która jest doskonałą więzią (Kol 3 : 14). 1 Jana 3:17 Ale jak miłość Boża może mieszkać w kimś, kto ma dobra tego świata i widzi swojego brata w potrzebie i zamykać serce? (1 J 3,17). Rzymian 5: 8 Ale Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus umarł za nas (Rz 5: 8). Księga Kapłańska 19:34 Jako twoi rdzenni mieszkańcy będą uważać obcego, który mieszka wśród ciebie. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo byliście obcymi w ziemi egipskiej. Ja, Pan, twój Bóg (Kpł 19:34). Powtórzonego Prawa 10:12 A teraz, Izraelu, czego żąda od ciebie Pan, twój Bóg? Tylko dlatego, że boisz się Pana, Boga swego, że chodzisz wszystkimi jego drogami, kochasz Pana, Boga swego, i służysz mu całym sercem i całą duszą (Pwt 10:12). Psalmy 25:11 Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, przebacz także moje nieprawości, ponieważ są one wielkie (Ps 25:11). 1 Jana 3:18 Moje dzieci, nie miłujmy słowem ani językiem, ale czynem i prawdą (1 J 3,18). Przysłów 3:12 Pan koryguje ten, którego kocha jak ojciec, robi to ze swoim ukochanym synem (Prz 3:12). Psalm 145: 20 Ty, Panie, chroń tych, którzy Cię kochają, ale niszcz bezbożnych (Ps 145: 20). Powtórzonego Prawa 30: 6 Pan, Bóg twój, obrzeży twoje serce i serca twoich potomków, abyś go miłował całym sobą swoim sercem i całą swoją duszą i miej życie (Pwt 30: 6). Daniel 9: 4 I to była moja modlitwa do Pana, Boga mojego; To było moje wyznanie: Panie, Boże wielki i godny strachu, że wypełniasz swoje przymierze i swoje miłosierdzie z tymi, którzy Cię miłują i wypełniają Twoje przykazania (Dn 9: 4). Łukasz 6:27 Wam, którzy mnie słuchacie, mówię: kochajcie swoich wrogów, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą (Łk 6:27). 1 Koryntian 2: 9 To, czego żadne oko nie widziało, żadne ucho nie słyszało, Ani też nie przeniknęło do serca człowieka, to jest to, co Bóg przygotował dla tych, którzy Go kochają (1 Kor 2: 9). 1 Jana 4:20 Jeśli ktoś mówi: „Kocham Boga”, ale nienawidzi swojego brata, jest kłamcą. Bo kto nie miłuje swego brata, którego widział, jak może kochać Boga, którego nie widział? (1 J 4,20). Filipian 2: 2 Dopełnij moją radość, czując to samo, mając tę samą miłość, jednomyślnie, czując to samo (Filip. 2 : 2). Kolosan 2: 2 Aby twoje serce było ożywione i abyście pozostali zjednoczeni w miłości, aż osiągniesz wszystkie bogactwa, które pochodzą z przekonania i zrozumienia, aby poznać tajemnicę Boga Ojca i Chrystusa (Kol 2: 2). 1 Koryntian 13:13 A teraz wiara, nadzieja i miłość pozostają. Ale najważniejsza jest miłość (1 Kor 13:13). 1 Koryntian 16:14 Rób wszystko z miłością (1 Kor 16:14). 1 Jana 3:23 To jest Jego przykazanie: abyśmy wierzyli w imię Jego Syna Jezusa Chrystusa i kochali się wzajemnie tak, jak Bóg nam przykazał (1 J 3:23). Efezjan 3:17 Aby przez wiarę Chrystus zamieszkał w ich sercach, zakorzeniony w miłości (Ef 3:17). 1 Tesaloniczan 3:12 I niech Pan sprawi, że wzrastasz i zwiększysz swoją miłość do siebie nawzajem i do innych, tak jak my również kochamy Ciebie (1 Tes 3:12). 1 Tesaloniczan 4: 9 Jeśli chodzi o miłość braterską, nie musisz do nich pisać, ponieważ sam Bóg cię nauczył, że powinniście się wzajemnie kochać (1 Tes 4: 9). 1 Jana 3:11 Oto przesłanie, które słyszałeś od początku: że się kochamy (1 Jana 3:11). Efezjan 4: 2 I bądź pokorny, łagodny i tolerancyjny i bądźcie cierpliwi wobec siebie nawzajem w miłości (Ef 4: 2). Efezjan 5: 2 Żyjcie w miłości, tak jak Chrystus umiłował nas i dał siebie za nas, jako Ofiara i ofiara dla Boga, pachnąca aromatem (Ef 5: 2). Efezjan 5:33 Co do reszty, każdy z was również kocha swoją żonę jak siebie; a wy żony szanujcie swoich mężów (Ef 5:33). 1 Jana 4:11 Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, my również powinniśmy kochać się nawzajem (1 J 4,11). 1 Tymoteusza 1: 5 Celem tego przykazania jest miłość, która rodzi się z czystego serca, dobrego sumienia i szczerej wiary (1 Tym 1: 5). 1 Tymoteusza 4:12 Niech nikt nie gardzi twoją młodością, ale bądź wzorem dla wierzących w słowie, postępowaniu, miłości, duchu, wiara i czystość (1 Tm 4:12). 2 Tymoteusza 2:22 Uciekaj także od młodzieńczych namiętności i podążaj za sprawiedliwością, wiarą, miłością i pokojem razem z tymi, którzy mają czyste serce wzywa Pana (2 Tm 2:22). Hebrajczyków 10:24 Rozważmy siebie nawzajem, aby pobudzić nas do miłości i dobrych uczynków ( Hbr 10:24). Hebrajczyków 12: 6 Bo Pan karci tych, których kocha, i biczuje każdego, kogo przyjmuje jako syna (He 12: 6). Jakuba 2: 8 Dobrze sobie poradzisz w spełnianiu r najwyższe prawo Pisma: „Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” (Jakuba 2: 8). 1 Piotra 2:17 Szanuj wszystkich. Kochajcie braci. Bój się Boga i szanuj króla (1Pt 2:17). 1 Piotra 3: 8 Wreszcie, wszyscy łączą się w jednej myśli; być współczującym, miłosiernym i przyjacielskim; miłujcie się po bratersku (1Pt 3: 8). Objawienie 3:19 Wszystkich, których kocham, karcę i karzę; więc okaż swój zapał i pokutuj (Ap 3:19). Przeczytaj także: Werset według tematu Biblijne wersety Święta Dziękczynienia Męstwo Wersety biblijne Wiara Wersety biblijne Wersety biblijne dla młodzieży Wersety biblijne przyjaźni Wersety biblijne o uzdrawianiu
Takie słowa miał i ma Jezus, z taki słowami nas posyła, a przecież „Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować”. Niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący, Ojciec + i Syn, i Duch Święty. Amen. caxq. 225 339 164 477 177 461 45 103 432