Nie są one jadowite, a ich ugryzienie nie niesie jadu. Niektórzy ludzie mogą być zaniepokojeni tym, że wyglądają one na jaskrawo kolorowe jak wiele innych trujących zwierząt, takich jak żaby czy węże. Jednak nie jest to prawdą. Czy Skinkowie gryzą? Każda jaszczurka ma potencjał do gryzienia, a Skinkowie są pod tym względem
Nawet w najbardziej zadbanych i posprzątanych mieszkaniach mogą pojawić się nieproszeni goście, których obecność będzie wpływać nie tylko na komfort wszystkich mieszkańców, ale również na ich zdrowie i bezpieczeństwo. Wszelkie roztocza i owady domowe mogą zalęgać się w używanych meblach, przechodzić po pionach wentylacyjnych czy rozmnażać się w miejscach trudno dostępnych. Czy pluskwy domowe faktycznie są tak niebezpieczne dla człowieka? W jaki sposób pozbyć się pluskiew domowych? Pluskwy domowe najczęściej są wykrywane w naszych łóżkach. Wyróżniają się dosyć małą budową, dlatego też wiele osób nie zdaje sobie sprawy z ich obecności aż do momentu, kiedy nie widzi na swojej skórze śladów ugryzień. Pluskwy bardzo chętnie chowają się w przerwach pomiędzy panelami, w rozszczelnieniach między płytami meblowymi czy nawet pod tapetą czy boazerią. Usunięcie pluskiew nie jest takie proste – zazwyczaj konieczne jest przeprowadzenie profesjonalnej dezynsekcji. Czym do pluskwy domowe? Pluskwy domowe pojawiają się w naszych mieszkaniach niespodziewanie i zazwyczaj długo nie zdajemy sobie sprawy z ich obecności. Nawet jeśli bardzo dbamy o porządek i regularnie usuwamy kurz oraz roztocza z podłóg, ścian i innych miejsc trudnodostępnych, mogą się one pojawić. Najczęściej przenoszą się po pionach mieszkań w bloku, ale można je również przynieść ze sklepu spożywczego czy pensjonatu. Pluskwy spotyka się często w hotelach czy akademikach, gdzie wchodzą między ubrania i rzeczy osobiste. Dlatego nic dziwnego, że wiele osób zmaga się z ich obecnością. Pluskwa to niewielki owad domowy o trzech parach odnóży. Wyróżnia się zaokrąglonym prążkowym odwłokiem. Niestety, przez swoją mikroskopijną wielkość są trudne do zauważenia. Ich mały rozmiar ułatwia im zagnieżdżenie się w miejscach trudnodostępnych, a także takich, do których rzadko zaglądamy. Dorosła pluskwa może pozostać w stanie hibernacji przez pół roku lub nawet dłużej. Wynika to z tego, że żywi się ona co kilka dni, a bez obecności żywiciela jest sobie w stanie doskonale poradzić. Z tego też powodu tak trudno jest się ich pozbyć. Wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że nawet po rozbiciu ich lęgowiska, problem może powrócić po kilku tygodniach. Kiedy pluskwy pojawiają się w mieszkaniu? Nie ma określonej pory roku, w której zwiększa się aktywność pluskiew i ich obecność w mieszkaniach. Oprócz tego, że można je przenieść podczas podróży czy zwykłej wizyty w sklepie – można jedynie zauważyć, że wychodzą najczęściej w nocy, kiedy większość żywicieli śpi. Domownicy o pluskwach dowiadują się wtedy, kiedy na ciele zauważą czerwone plamki, które wynikają z reakcji alergicznej po ugryzieniu owada. Oprócz tego na ścianach można zauważyć ciemnoczerwona plamy. Takie plamy występują również na meblach, w tym przede wszystkim na ramach łóżka. Gniazda pluskiew znajduje się zazwyczaj w ramie lub nogach łóżka, a także za listwami przypodłogowymi. Pluskwy mogą również pojawić się w nogach kanapy czy legowisku dla zwierząt. Czy pluskwy są niebezpieczne dla zdrowia? Wbrew pozorom w większości przypadków ugryzienia pluskiew nie są tak niebezpieczne dla zdrowia człowieka. Ugryzienie może wywołać silną reakcję alergiczną, a niektóre z insektów przenoszą bakterie gronkowca złocistego. Niewykryte zakażenie może doprowadzić do zakażenia szpiku kostnego. Mimo wszystko po zauważeniu obecności pluskiew warto reagować szybko i zatrudnić profesjonalną ekipę, która przeprowadzi szczegółową dezynsekcję całego mieszkania. Jak pozbyć się pluskiew domowych? Najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się pluskiew z domu jest wezwanie specjalistycznej firmy, która za pomocą profesjonalnego sprzętu usunie szkodniki. Dezynsekcja pluskwy pozwoli na zlikwidowanie owadów domowych z każdego zakamarka, do którego nie jesteśmy w stanie samodzielnie podać środek je uśmiercający. Dezynsekcja przeprowadzana przez profesjonalistów daje możliwość usunięcia pluskiew oraz ich odchodów z mebli, nierzadko bez konieczności wymiany umeblowania na nowe. Preparaty na pluskwy dostępne w sklepach budowlanych rzadko dają pożądany efekt, a pluskwy bardzo często wracają po kilku miesiącach. Dlatego wybór profesjonalnej firmy przeprowadzającej dezynsekcję pluskwy daje możliwość trwałego pozbycia się problemu. Firma Vector specjalizuje się w profesjonalnym sprzątaniu, czyszczeniu, dezynfekcji, dezynsekcji i odkażaniu nawet w najtrudniejszych przypadkach. Zapraszamy do kontaktu i skorzystania z usług! WWW: E-mail: @ Telefon: 725 392 578 Adres: Orzechowa 9/3, 94-205 Łódź
Łabędzie często kojarzą się ze spokojem, wdziękiem i opanowaniem. Ale jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, czy łabędzie są niebezpieczne, mamy dla Ciebie odpowiedź. Łabędzie zwykle nie są niebezpieczne dla ludzi; mogą jednak stać się wrogie i potencjalnie agresywne, jeśli zbliżysz się do ich gniazda lub zagrozisz ich pisklętom. Zanim łabędzie zaczną wykazywać
Psy syberyjskie mogą stanowić zagrożenie dla mniejszych zwierząt, takich jak koty, a zatem nie są uważane za dobre rasy w domach, które mają małe zwierzęta domowe inne niż psy. Husky są ogólnie przyjazne dla ludzi i innych psów. Jednak typowe zachowanie husky może powodować problemy dla właścicieli zwierząt domowych. Psy syberyjskie mają naturalny instynkt drapieżczy i postrzegają mniejsze zwierzęta jako potencjalną zdobycz. Dlatego umieszczenie psa husky w domu z kotami stawia kotów w poważnym niebezpieczeństwie ataku. Jednak husky nie są agresywną rasą, jeśli chodzi o ludzi, co czyni je nieodpowiednimi jako psy bezpieczeństwa. W rzeczywistości lojalność wobec właściciela nie jest silnym kolorem tych towarzyskich psów, które nie mają nic przeciwko przytulaniu się do obcych; może to spowodować problem dla kogoś, kto szuka całkowitego oddania swojego psa. Innym ukrytym niebezpieczeństwem jest to, że husky mają skłonność do biegania. Utrzymywanie tych psów przed uderzeniem przez samochód wymaga świadomości i podjęcia kroków w celu zapewnienia, że pies jest odpowiednio zabezpieczony w pobliżu ulic. Husky są podziwiane za piękne szare i białe płaszcze, ale potencjalni właściciele powinni mieć świadomość, że ta rasa znika przez cały rok, szczególnie jesienią i wiosną. Jeśli utrzymanie niepokalanego domu jest priorytetem, husky nie są dobrym wyborem.
Przypisywano mu ochronne właściwości oraz moc przynoszenia szczęścia. Amulet miał chronić właściciela zarówno za życia jak i po śmierci. Przykładem takiego amuletu są skarabeusze sercowe i uskrzydlone, w które wyposażano zmarłych, by chroniły ich w czasie podróży w zaświaty. Skarabeusze stanowiły również element biżuterii.
Wszystkie biedronki to chrząszcze z rodziny biedronkowatych, które są także nazywane „bożymi krówkami”. Obecnie opisanych zostało około 4000 różnych owadów z tej rodziny, do których zaliczamy również biedronki azjatyckie. W Polsce żyje blisko 80 gatunków chrząszczy z rodziny biedronkowatych np. biedronki siedmiokropki, biedronki pięciokropki i biedronki dwukropki. Wszyscy doskonale znamy te niewielkie owady, które nie wyrządzają krzywdy człowiekowi i pomagają walczyć z bardzo żarłocznymi mszycami. Naszym rodzimym biedronkom zagraża biedronka azjatycka, która spotykana jest już na terenie całej Polski. Biedronkowate (Coccinellidae) to w większości pożyteczna chrząszcze, które nie są uciążliwe oraz nie zagrażają człowiekowi, choć żyją w naszym najbliższym otoczeniu np. w ogrodach i parkach. Jednym z niewielu wyjątków jest biedronka azjatycka (Harmonia axyridis), która przez pewien czas „służyła” człowiekowi w celu zwalczania mszyc. Została ona sprowadzona do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej i Europy z ze środkowej i południowo-wschodniej Azji. Niestety, jej „hodowle” wymknęły się spod kontroli, a biedronki azjatyckie szybko zaczęły się rozprzestrzeniać, zagrażając innym gatunkom chrząszczy z rodziny biedronkowatych. Ten gatunek inwazyjny jest także potencjalnie niebezpieczny dla człowieka – ugryzienie biedronki azjatyckiej może doprowadzić do wystąpienia reakcji alergicznej, która objawia się nie tylko opuchlizną i świądem w miejscu ugryzienia, ale także np. obrzękiem twarzy i oczu. 1. Gatunki biedronek występujące w Polsce – charakterystyka Wszyscy znamy nienastawione wrogo do człowieka boże krówki, czyli różne gatunki biedronek. Nasze babcie często przynosiły te owady do domów, gdy na roślinach doniczkowych zaczynały żerować niszczące je mszyce, które są podstawowym pożywieniem biedronek. Biedronki są bardzo pożytecznymi mieszkańcami naszych ogrodów – oprócz mszyc, zjadają również czerwce i niektóre gatunki roztoczy. W Polsce żyje niemal 80 gatunków chrząszczy z rodziny biedronkowatych. Najbardziej znane są: biedronka dwukropka (Adalia bipunctata), biedronka pięciokropka (Coccinella quinquepunctata), biedronka siedmiokropka (Coccinella septempunctata). Inne rodzaje chrząszczy z tego gatunku to np. biedronka oczatka i biedronka dziesięciokropka. Wiele gatunków biedronek trudno rozpoznać na pierwszy rzut oka. Chrząszcze z rodzaju biedronkowatych mają pękate, owalne ciało koloru czerwonego, żółtego, pomarańczowego lub czarnego. Biedronkę dwukropkę, pięciokropkę i siedmiokropkę łatwo rozpoznamy, licząc czarne kropki na czerwonym pancerzyku tych owadów – liczba kropek wskazuje na konkretny gatunek owada. Rodzime biedronki nie są dla człowieka zagrożeniem – wręcz przeciwnie – pomagają kontrolować populację mszyc i innych szkodników, które niszczą rośliny kwitnące. Dorosłe osobniki zimują w zakamarkach naszych domów oraz w ziemi, pod korą drzew i np. w drewutniach. Wiosną składają jaja na wewnętrznej stronie liści, z których wylęgają się larwy. Zarówno dorosłe biedronki, jak i ich larwy są dla drapieżników trujące – natura wyposażyła biedronki w mechanizmy obronne. Ich kolor jest dla innych owadów oraz ptaków ostrzeżeniem – w ciele biedronek znajduje się trująca hemolimfa, jednak nie zagrażają one człowiekowi. Dzięki temu zarówno dorosłe biedronki, jak i larwy nie muszą obawiać się drapieżników i mogą prowadzić otwarty tryb życia. Większość naszych rodzimych biedronek żywi się mszycami, czerwcami i roztoczami, jednak np. żółta biedronka mączniakówka żywi się wyłącznie mączniakami. 2. Biedronki azjatyckie (Harmonia axyridis) – charakterystyka Jak już zostało wspomniane, biedronki azjatyckie to gatunek inwazyjny, który zmniejsza populację naszej rodzimej siedmiokropki, pięciokropki i dwukropki, co nie pozostaje bez szkody dla środowiska naturalnego. Ze względu na zwiększającą się populację biedronki azjatyckiej na terenie Polski, inne gatunki chrząszczy z rodziny biedronkowatych zaczynają być zaliczane do grupy owadów zagrożonych wyginięciem. Biedronka azjatycka, inaczej biedronka arlekin lub biedronka ninja, jest gatunkiem indukowanym z obszaru południowo-wschodniej Azji i środkowej Azji. Obecnie jej występowanie jest bardzo powszechne w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i w Europie. Owady te nie występują w Afryce, w Australii i w Ameryce Południowej. Obecność biedronki azjatyckiej na terenie Polski potwierdzono w 2006 roku. Od tej pory liczebność tych chrząszczy z rodziny biedronkowatych systematycznie się zwiększa. Całe kolonie biedronek azjatyckich możemy obserwować w naszym najbliższym otoczeniu np. w parkach oraz w okolicy okien domów i mieszkań, w których ramach znajdują one doskonałe schronienie na zimę. Biedronki azjatyckie często znajdujemy również wiosną, kiedy opuszczają swoje zimowe kryjówki. Zarówno w przypadku naszych rodzimych biedronek, jak i biedronek azjatyckich zimują jedynie dorosłe owady, które wiosną przystępują do rozmnażania. W sezonie wiosenno-jesiennym populacja biedronki azjatyckiej może powiększyć się nawet o 3 pokolenia. Biedronka azjatycka jest drapieżnikiem – zjada przede wszystkim mszyce, co sprawia, że w pewien sposób jest pożyteczna, jednak ze względu na agresywne usposobienie, zagraża bioróżnorodności owadów z rodziny biedronkowatych, a także człowiekowi. Biedronka azjatycka ogranicza dostęp do pożywienia naszym rodzimym gatunkom biedronek oraz zjada ich jaja i larwy. Biedronki arlekin rozmnażają się w zastraszającym tempie – jedna kolonia tych owadów może liczyć nawet do kilku tysięcy osobników. Biedronka azjatycka może mieć różne ubarwienie. Jest najczęściej żółta, pomarańczowa lub czerwona z czarnymi kropkami, których liczba może się zmieniać. Zdarza się także, że biedronka ninja jest czarna w czerwone kropki. Jej larwy również mają dość charakterystyczny wygląd – mają na grzbiecie kolce oraz pomarańczowe brodawki. Charakterystyczna dla biedronki azjatyckiej jest obecność białych plam w okolicy głowy. U niektórych osobników w tym miejscu widnieje ciemny wzór, który układa się w kształt litery „M”. 3. Jak odróżnić biedronkę azjatycką od innych biedronek? Na pierwszy rzut oka odróżnienie różnych gatunków biedronek jest bardzo trudne, jednak możemy poznać przedstawicieli inwazyjnego gatunku po kilku cechach charakterystycznych. Są to przede wszystkim duża liczba kropek, białe plamy w okolicy głowy, wzór w kształcie litery „M” na głowie lub przedpleczu. Jej ciało jest bardziej wypukłe niż ciało np. biedronki dwukropki. Biedronka azjatycka może ugryźć człowieka, co sprawia, że jej pojawienie się w naszym otoczeniu powoduje problemy. Owady te są szczególnie niebezpieczne dla niemowląt i małych dzieci, jednak mogą także boleśnie gryźć naszych czworonożnych przyjaciół. 4. Dlaczego biedronki azjatyckie są niebezpieczne? Biedronki azjatyckie są dość agresywne w stosunku do przedstawicieli innych gatunków owadów z rodziny biedronkowatych. Zagrożeniem dla człowieka są nie tylko dorosłe osobniki, ale także larwy, które często żerują na liściach np. drzew owocowych i krzewów. Biedronki azjatyckie mogą przedostawać się do naszych domów i mieszkań przez otwarte okna w celu poszukiwania schronienia, co sprawia, że możemy mieć z nimi bardzo bliski kontakt, a to zwiększa ryzyko ugryzienia. 5. Ukąszenie biedronki azjatyckiej Ugryzienie biedronki azjatyckiej jest bolesne. W miejscu ugryzienia pojawia się czerwony bąbel, który dość mocno swędzi. Czasami może dojść do wystąpienia lekkiej lub nasilającej się reakcji alergicznej, która objawia się znacznym obrzękiem. Na szczęście, większość ugryzień nie prowadzi do powikłań. Warto jednak pamiętać, że reakcję alergiczną może wywołać zarówno ugryzienie dorosłego owada, jak i larwy i nie musi się ona pojawić po pierwszym ukąszeniu. Szczególnie powinniśmy się chronić przed tymi owadami, gdy wykonujemy prace ogrodowe w miejscu ich bytowania, np. przycinamy rośliny, na których widoczne są mszyce. 6. Jak pozbyć się biedronek azjatyckich z naszego otoczenia? Istnieje kilka skutecznych sposobów na biedronki azjatyckie. Jednym z najlepszych jest posadzenie roślin, które odstraszają te owady. Doskonale w tym celu sprawdzają się zioła mięta pieprzowa, która wydziela bardzo intensywny zapach. Biedronki azjatyckie nie lubią również kwaśnych owoców, co sprawia, że możemy do walki z tymi owadami wykorzystać np. cytrusowe olejki eteryczne. Jeżeli odkryjemy kolonię tych owadów za zasłoną lub w okiennej ramie, to powinniśmy zebrać je za pomocą odkurzacza i pozbyć się zawartości pojemnika na kurz w sposób, który uniemożliwi owadom ponowne zasiedlenie naszej prywatnej przestrzeni. Worka z odkurzacza nie należy wrzucać do domowego pojemnika na śmieci, bo owady szybko go opuszczą i zaczną ponownie szukać kryjówki. Możemy również ustawić specjalne domki dla owadów w ogrodzie, dzięki którym biedronki nie będą szukały schronienia we wnętrzu domu. Czytaj też:Pluskwy w domu – skąd się biorą, jak wyglądają, objawy ugryzienia i sposoby, by się ich pozbyćcz6B4qW. 103 263 343 359 307 237 339 349 353
czy skarabeusze są niebezpieczne
